Laatste kilometers

Maandag 31 mei
Vannacht heeft het behoorlijk geregend, dus het was een goede keus om te slapen in een hotelletje.

Campanile

We vertrekken met een donkere lucht naar het noordoosten. We zitten ten zuiden van Parijs en willen bij Saint-Dizier uitkomen.
Na een half uur al begint Wiel te mopperen. Het is druk met verkeer en de weg is ook niet leuk rijden. Hij heeft gelijk, maar gelukkig wordt het gauw beter. Bossen behorende bij abdijen, steden of rijke families.
Het lijkt op de weg wel een ware optocht van Hollanders met caravans. De een na de ander komt ons tegemoet, terwijl er in deze streek weinig te beleven is.
De Fransen zijn zelf ook vertrokken. Veel winkels zijn leeg en te koop.
De wegen en dorpen worden vooral “bewoond” door chauffeurs en mensen op doorreis.
Druk met verkeer dus.
Na koffiestop met het nodige aan ontbijt, in een bocht, weer verder naar Auxerre.
Na Troyes gaan we naar eindbestemming St-Dizier, vlakbij zien we een bordje naar een Chambres-d’hotes. Gevonden aan het eind van het dorpje Frampas. Erg mooi tot in elk detail! De motoren mogen in de schuur en dat scheelt veel bepakking eraf halen.

Chambres d'hotes in Frampas bij Saint Dizier Het trappenhuis De slaapkamer De badkamer

Dinsdag 1 juni
Na een gigantisch ontbijt (waar kan een mens toch om zeuren) weer op de bikes. Het laatste stuk naar Maastricht, de vakantie loopt op zijn einde met deze laatste etappe.
Via Bar-le-Duc naar Verdun. Toch weer hele mooie landweggetjes binnendoor kunnen vinden om uiteindelijk uit te komen op de ‘Voie Sacrée‘. Elke kilometer staat een paaltje met een bronzen helm erop. De weg is gebruikt tijdens de Slag om Verdun.

Met helm

In Verdun nog langs een Franse begraafplaats gekomen, vele kilometers buiten de stad langs de weg nog een simpele Duitse begraafplaats, waar toch ook een plekje voor deze gesneuvelden is gemaakt.
Bij Longwy gaan we de grens over naar België, meteen merkbaar aan het asfalt, of meer het ontbreken ervan hier en daar…
Eerst stukje grote weg, maar de Navigon wijst ons toch liever de weg vanuit een mooi bospad, vooruit dan maar!
Het bos van de Roi is dit en voert ons helemaal tot bij Bastogne. Hiervandaan stuk naar Namen, om vervolgens naar boven door te steken naar Luik. Zien we Luik eens van de andere kant! (nog grauwer…)
Wel steeds weer de 4-baans wegen, maar het schiet wel een beetje op zo.
Rond 16 uur gaan we de grens over en zijn we weer in eigen land.
Wiel heeft dringend nieuwe banden nodig, dus morgen op familiebezoek en naar de BMW-dealer in Zuid-Limburg.
We overnachten bij vrienden in Geulle, met een hartelijk ontvangst!